Bir ilk bahar gecesiydi…Ay doğdu

Bahçedeki gölgelerin hepsi birden kayboldu

Karanlıklar basarken

Mavi billur ve parlak

Bir aydınlık içinde

Meleklerden daha ak…

Genç periler kaçtıler

Sanki yerden semaya…

Nurdan kanat açtılar

Yeni doğan bu aya…

Bir ilk bahar gecesiydi…Bülbülün

Son demiydi hem bülbülün hem gülün

Ötmüştü o yüz gece

Ağlamıştı durmadan

Göz yaşları bitince

Kalbi durdu vurmadan…

Gül her sabah açardı

Aşkına acımaz

Serçe Beye saçardı

Kokusunu yaramaz

Bir ilk bahar gecesiydi…Tak dedi

Bülbülcüğün canına aşk hasreti

Başı döndü! Ötmekten

Kısılmıştı nefesi…

O vefasıs tünekten

Gel-in diyen bir ses

Duydu. Hemen atladı

Sevdiğinin yanına

Gül kendini sakladı

Girdi onun kanına…

Bir ilk bahar gecesiydi…Bülbülcük

Ruhu gayreti büyük olan bu küçük

Aşık yine gülünü

Görmeyince istedi

Ateşinin külünü

Dökmek bir ebedi

Hicran denen ölüme

Kavuşarak kurtulmak

‘’Dünya kalsın gülüme’’

dedi içine atarak

Bir ilk bahar gecesiydi…Ararkenken

Gördü bülbül gül yerine bir diken

Gitti kondu üstüne

Yüreğini sapladı

Yattı diken üstüne

Sıcak kanı kapladı

Yapraklar saklanmış

Hain gül’ü ansızın

Benzetti çok utanmış

Yanağına bir kızın

Bir ilk bahar gecesiydi…Gül soldu

Onu talih denen bi sert el yoldu

Sabahleyin yerdeki

Yaprak yaprak naşına

Konan çapkın ve zeki

Serçe uçtu başına

Ölen sadık Bülbülün

Sevmek ona bir sırdı

Aşkına bu gülün

Baktı baktı şaşırdı

mehtap duy sesimi…

Yüreğimde senden bana hiç bir ışık yok!
Ben karanlıktan çok korkarım.
Beni gel al burdan...

AŞKLA YANMALI....CAN DEDİĞİN
YA CAN OLMALI; YA DA CANINI ALMALI,
YAR DİYEMEZSİN Kİ HERKESE;
İÇİNDEKİ YARAN OLMALI..
HERKESİN DE BİR  YÜREĞİ VARDIR AMMA
YÜREK DEDİĞİN BİR BAŞKA YANMALI....

ECEL OLURSUN

Ey canan beni dinle, ne olur dur da şimdi
Aşkı gör gözlerimde, çok seven bur da şimdi
Bir bende gedik açtın, kalpteki surda şimdi
Yaralanan kalbimi, ezme ecel olursun


Yüzün ziyadan izli, ama soğuk kar gibi
Benim uçarı gönlüm, gül dalında har gibi
Hicranlara bırakıp, çölde yanan nar gibi
Kavrulan yüreğimi, üzme ecel olursun

Tam sevdayı bulmuşken, gönül konmuşken güle
Hicran vadilerinde, bırakma yaban ele
Ben sensiz yaşayamam, acıyı bile bile
Ayrılık defterini, yazma ecel olursun

Yüreğim paramparça, olursa dilim dilim
Tarifi yok derdimin, yanıyorum sevgilim
Kırılır kanatlarım, bir daha tutmaz elim
Ölmeden mezarımı, kazma ecel olursun

En usta HırSız Hayattır..
Biliyor musun..?
Verdiği Hiç Bir Sözü Tutmaz..!
Hayallerin uçup gider
Zaman içinde o Hiç aldırmaz
 Yıldızlı qece qibi aldatır seni..
 Sabah koyup gideceğini duyurmaz ve hayat öyle bir hırsızdır ki seni senden çalar haberin olmaz..!.!.!

Her şey bana emanetti
Gözüm, kaşım
Bedenim
Ruhum
Ekmeğim aşım

Geri alacak Allah benden,
Bana verdiklerini.
Benim saymadım bende zaten
Asla bendekilerini

Toprak,
Ağaç,
Kuş,
Ve yerdeki bitki.
Ölüyken diri,
Diriyken ölü sanki.

Gurur ve kibir hayasız bir marifet.
Uyduysam birine eğer,
Beni sen.
Sen beni afet.
 

Bir kız görüyorum sokak ortasında
Şaçları sarımtrak
Gözleri dolmuş, yanakları yaşlı
Değermi diyorum usulca…
‘Sanane’ diyor bana…
Oysa, acısını hafifletmekti amacım
Yanlış anlaşıldım
Devam ediyorum yoluma…
Peşim sıra ayak sesleri duyuyorum
Koşar adımlar yaklaşıyor yanıma
‘üzgünüm… sizi kırmak istememiştim oysa’ diyor güzel kız…
Gülümsüyorum…
Sen üzme tatlı canını, dune kadar o var mıydı?
Hayat her halükarda güzel, diyorum
Haklısın diyor… ve gülümseyişini görüyorum ^^
Bana yetiyor…

Payıma düşen her şeyi erteledim.

Ama erteleyemediğim bir şey vardı sana benziyordu.



Ne dün ne de yarin...

Hangi gün kavusur elim sana?

Hangi gün gözlerin gözlerime deger?

Hangi gün ellerin yüzüme dokunur?

Hangi gün kokunu içime çekerim?

Hangi gün yani basimda nefesini hissederim?

Bugün'mü?

Hayir!

Yarin'mi?

Hayir!

Bir gün Bir 'yarin'...