Nazım Hikmet' e Mektup

Nazım Hikmet' e Mektup
Haberin var mı Nazım usta? Vatandaşımsın artık, çocuğusun yeniden bu toprağın. Hani anlın damgalanmış… Hain yazıyordu nüfus cüzdanında. Üç kuruşa satmıştık seni… Ülke düşmanı diye mimlenmişti adın. Ayakkabılarını, kitaplarını, hudut dışına savurup, yaşlar akıtmıştık, Piraye’ nin gözlerinden.

Hücresel soğukluklarda unutmuştuk ismini, hatta Nazım da kimdi? tanımıyordu ülken seni. Üniversiteli gençlerin okuduğu, yasak adam. mektuplara yazılan, yasa dışı şiirlerin sahibi, şimdi, seni şair ettiler…

Şarkı oldu şiirlerin ve politik kürsüleri süslüyorsun, seni konuşuyor, yalan ve çıkar kokan ağızlar. Sermayesin sen! Çağdaş Türkiyeleşme yolunda.

Ey Dünya! Bak, bizde artık çağdaşız demek için bir haine muhtaç kaldık usta, yani Nazım’a yani sana… Oysa sen, bir çınar altı istemiştin vatan haininin çınar, neyine be usta?
Dağ aşırı, memleketlere sürülmektir hainlerin hakkı, sana evlat diyorlar, senle gurur duyuyorlar…

Sen şairmişsin, duydun mu usta? Sen Nazım’ sın. Dünyanın şairi, ülkenin haini bağrına basacakmış seni peki, geri gelecek misin? Kaleminden kan damlatan, bu ülkeye usta.

Biliyor musun? Artık, utanmadan bakıyor şiirlerin aynalara, sana evladım derken, eğmiyor annen başını vatandaşımız diyorlar, kimlik veriyorlar.
Şimdi soruyorlar cevap verecek misin usta? Ya da; Konuşması için, boşuna mı bakıyorlar çürümüş, mavi gözlerinde Nazım’a?

Sen Nazım sın… Sen şairsin usta. Sürgünler mi daha ağırdı? İhanetler mi usta? Sanki gittin de ne oldu ki, ya da ülken özgür mü usta? boynumdaki yarasanın adı, hala Amerika! Sana evlat diyorlar, sana kimlik veriyorlar hem de yepyeni T.C kimliklerinden, alıp sürgünleri sağına, vuslatları soluna sırtındaki hançeri unutup, dönecek misin? Hep istediğin, çınar altına… Ve anne diyebilecek misin yeniden? Toprağa karışmış, şair dilinle usta.Ya da aşık olacak mısın, Piraye’ ye? Teninde sürgünler, alnında ihanet

Senin adın şair oldu… Şair ki Nazım Hikmet! Artık gelsen, ne fayda… Ellerde kaldı mektuplar. Küflenmiş anılar… Ve silik bir fotoğraftasın üstat. Ağır giden bir buluta takmış gözlerini Maviye çalan, bir ışıltıyla bakıyor Ve bir çınar arıyorsun, altına yatacak Peki; Anadolu istiyor da seni, Moskova öksüz kalmayacak mı usta? Seni buraya, seni Türkiye’ye, seni bize ihanetsiz mi verecekler usta?

Sevinme…
Piraye yok artık o evde. Minnacık kadınla cücede yok artık, Hanımeli kokan bahçede, Devleri ise, senin kadar cesur değil bu ülkenin. Bence sen orada kal… ve halimize ağıtlı şiirler yaz.
Biz buyuz, boynumuzda mihnet halkası
ense Nazımsın! Dünya’nın ayakta alkışladığı Biz seni kaldıramayız usta!

Biz seni taşıyamayız Ensemizdeki kurt hala, Amerika! Sen Nazımsın… İhanetin ise kendineydi usta. Kendini düşünememeneydi. Sen Nazımsın, şiirsinde biz neyiz usta? Moskova’ ya selam söyle.

Sıcak tutsun, seni. Unutmasın ki bir şair yatıyor koynunda. Bir zamanlar adı hainde olsa. Şimdi… Vatan şairi diye taç taktık. Sen hiç gelme ve bize ağla usta. Seni gömecek bir çınar bulamaz ülken
Bu ülkede ulu çınarlar kalmadı usta!

Tekmile Kirlioğlu 13:37 12. ocak 2009 Pazartesi ve Nazım'a vatandaşlık verildi...

Ankara

Tekmile Kirlioğlu